Fransız sinemasında romantizm denince ilk akla gelen isimlerden Pierre Salvadori’nin son filmi Zengin Avcısı, bir o kadar romantik ve sevimli Fransız yıldız Audrey Tautou’nun artık büyümüş, olgun ve seksi bir kadın/oyuncu olarak parladığı bir romantik komedi. Tautou çocuksu imajından, ufak tefek tipinden ve Amelie-esk tavırlarından beklenmeyecek bir rolle karşımızda: Zengin işadamlarını tavlayıp lüks bir hayat sürmeyi bir yaşam felsefesi haline getirmiş Irène. Audrey Hepburn’le benzerliği sık sık gündeme gelen Tautou, bu kez Hepburn’ün unutulmaz filmi Breakfast At Tiffany’s (Blake Edwards, 1961) filmine çok benzer bir öyküde, aynı Hepburn gibi ‘sofistike fahişe’ karakterini canlandırıyor. Ancak elbette Zengin Avcısı, Truman Capote’nin yazdığı Tiffanys’in basitleştirilmiş ve romantik-komedi formatına uydurulmuş hafif bir versiyonu.

Iréne, büyük bir otelde garson olarak çalışan utangaç Jean’ın (Gad Elmaleh) milyarder olduğunu zannederek onunla beraber olur. Gerçekte kim olduğunu öğrenir öğrenmez de ondan kaçar. Ama Irené’e aşık olan Jean, onu elde etmeye kararlıdır, son kuruşuna kadar kızın peşinden ayrılmayacaktır. Bu süreç içerisinde beş parasız kalan Jean yeniden çalışmaya başladığı lüks otelde başına gelenler sonucunda Irené’in yaşam tarzına benzer bir çizgi yakalar: o da kendisine paralar yağdıracak yaşlı ve zengin bir kadın bulmuştur. Bu yeni statüsü Jean’ı Irène’e yaklaştırmıştır. İkilinin, zengin partnerlerinden ne kadar çıkar sağlayabilecekleri üzerine kurdukları oyunları büyüyen bir sevginin de temellerini oluşturacaktır.

Zengin Avcısı hafif dozlu, eğlenceli, komik ve sıcak bir ‘aşk, materyal dünyaya karşı’ filmi. Son zamanlarda sinema dünyasında eski temalara, eski tarzlara, eski moda karakterlere ve ilişkilere sık sık geri dönüldüğünü görüyoruz. Burada da farklı statüler ve ideallere sahip iki insan tüm engellere ve farklılıklarına rağmen birbirlerine aşık oluyorlar. Bu süreçte yanlış anlamalar, mantığa sığmayacak grand komplimanlar, romantik sürprizler ve günbatımına doğru ilerlemeli bir son var. Bunlar kimi zaman gerçekçilik sınırlarını aşıp karikatür boyutlara geliyor, ama biz bu dertsiz tasasız dünyanın içinde kaybolmayı yeğliyoruz. Deniz kenarında bir mekan, otel kahvaltıları, şık partiler, yaz aylaklığı... Zengin Avcısı’nın alımı ve keyfi şüphesiz öyküsünün ya da karatkerlerinin ilginçliğinden değil, yarattığı bu nostaljik ve samimi atmosferden kaynaklanıyor.

Filmde öne çıkan en önemli öğelerden biri başrolü paylaşan Tautou-Elmaleh ikilisinin kimyası. Tautou küçük bir erkek çocuğunu andıran görünümünden, ‘şeker kız’ imajından bir çift topuklu ayakkabı ve çeşit çeşit moda elbiseler sayesinde sıyrılmış. Bu yeni imaj başta yadırgatıcı olsa da, gözü paradan başka bir şey görmeyen zalim kadın karakteri bir şekilde Tautou’nun tipine oturmuş. Elmaleh ise Adrian Brody gibi yıldızı parlayan karizmatik çirkinler listesine eklenecek gibi. Ama bu kadar cılız ve sönük bir tipin, Irené kadar cazibeli bir hatun ve Madeleine (Marie-Christine Adam) gibi zengin ve nüfuslu bir kadın tarafından paylaşılamaması pek inandırıcı değil. Audrey-Gad birlikteliği Audrey Hepburn-Buster Keaton bileşimi kadar garip ama bambaşka bir boyutta sevimli görünüyor.

Zengin Avcısı son derece yaz aylarına uygun bir romantik komedi. Sürükleyici bir hikaye, hoş bir atmosfer, eğlenceli diyaloglar... Üstelik Şeytan Marka Giyer (David Frankel, 2006) filmindeki gibi özel marka kıyafetler, ayakkabılar filmde bolca boy gösteriyor. Yazın Hollywood blockbusterlarından kaçıp Fransız damgalı bir romans izlemek isterseniz Zengin Avcısı doğru adres.

Selin Sevinç