Kapan - Hush

Zakes ve Beth yağmurlu bir gecede otobanda ilerlerken önlerinde duran bir kamyonun içinde kapatılmış bir kadın olduğunu görürler. Durumu polise bildirirler ama kamyonun plakasını okuyamadıkları için durum umutsuzdur. Birbirleriyle kavga halinde olan çift durdukları bir benzin istasyonunda ayrılmaya karar verirler, kamyon çoktan unutulmuştur. Ancak Zakes arabasına Beth’siz geri döndüğünde kamyonun da aynı istasyonda durmuş olduğunu farkeder. Beth’i uyarmak için içeri döner, ancak Beth ortadan kaybolmuştur. Kız arkadaşını kamyon şoförünün kaçırdığından şüphe eden Zakes’i uzun ve korkunç bir gece beklemektedir.

İlk uzun metraj filmini çeken Mark Tonderai Kapan’da adeta bir gerilim türü egzersizi yapmış. Yağmurlu bir otoban ıssızlığında geçen filmde hızla sıkıntılı karakterler ve huzursuz bir atmosfer yaratılıp tehlike izleyiciye tanıtılıyor. Kahramanımızı yavaş yavaş yüzleşmek istemediği bu tehlikenin içine sürüklenirken ve hızla durumun içerisinde çaresizleşirken izliyoruz. Düşmana karşı amansız bir güç haline gelmesi ve kızı kurtarmaya doğru kararlı adımlar atmaya başlaması da hemen akabinde geliyor. Elbette kalp atışlarımız hızlanarak ve tüylerimiz ürpererek seyirci kalıyoruz olanlara.

Tam da bu saydığım özellikler hemen her gerilim filminin temel formülü olduğu için, deneyimli bir gerilim izleyicisinin öykünün içine çekilmeye direnip alaycı bir tavır takınması mümkün. Ama, bana göre Kapan, -zaman zaman olay örgüsü uğruna mantık çerçevesinin dışına çıksa da- kilit anları, anlık çözülmeleri ve zekice yeniden düğümlenmeleriyle soluksuzca takip edilen, türün hayranlarını hayal kırıklığına uğratmayacak bir gerilim. Üstelik düşük bir bütçeyle beraber gelen basit öykü ve prodüksiyon tasarımı ve amatör performansları da filmin lehine işliyor.

Selin Sevinç