2012 kıyamet filmleri içinde en pahalı ve kendini bilmezi heralde. Dünyanın yok olmasını bir dijital efekt tufanı için ağzına sakız yapmış, yeryüzünün bu hale gelmesiyle ilgili bir aydınlatmaya ihtiyaç duymadan, ne doğayla ve çevreyle ne de insanlığın durumuyla ilgili bir yorum yapmadan, izleyicinin gevrek gevrek mısır patlağı yiyeceğini, açıkça hiçbir şey hissetmeyeceğini öngörüyor. İnsanların genel umarsızlığı yüzünden mi bu öykü yoksunu, efekt çuvalı filmler delice paralara yaptırılabiliyor, yoksa bu tür filmler yapılagele mi kabul eder olduk dünyanın sonunu da, bu filmi yapan/yaptıranların ta kendisinin dünyanın sonunu getirmeye bizi bizzat yaklaştırdığını da.

 

2012’de ne tüyler ürpertici ne de eğlendirici bir yan var. Ve ikisi de olmamalı zaten. Yalnızca bir moral bozukluğu kalıyor. Bu hem deprem, sel, savaş, açlık gibi felaketlerin dünyada gerçekten varolan ve şiddeti de her geçen gün artmakta olan realiteler olmasından, hem de tüm bu gerçekler karşısındaki vurdumduymazlığımızdan kaynaklanıyor. Bu tür filmlere bu denli talep duyulmasını ve yeryüzünün geleceğiyle ilgili bu kadar kafa yoran ve mesai harcayan insanların nasıl olup da bir durup düşünmediklerini anlamak mümkün değil.

 

2012’ye iki nedenden dolayı gitmeyin: birincisi, bu filmlerin yapımına da dağıtımına da destek vermemek lazım, her fırsatta protesto etmek boynumuzun borcu; ikincisi, 2012 kötü bir film.

 

Selin Sevinç