İlk uzun metraj filmini çeken Aren Perdeci’nin, senaryosunu başrol oyuncularından Canan Cemali’yle birlikte yazdığı Yanlış Zaman Yolcuları, Türk sinemasının deneysel, fantastik, psikolojik ve gerilimli ‘sanat filmi’ açığını kapamak üzere atılmış yeni bir adım anlaşılan. Son romanını vermek için yayınevi tarafından sıkıştırılan yazar Mahir’in (Murat Onur), çocukluk aşkı ve kabuslarıyla yoğrulmuş enigmatik öyküsü, meraklısına ilginç bir deneyim yaşatabilir. Ancak performansları, öyküsü, diyalogları ve sanat yönetiminden zerre nasibini almamış film o denli berbat (!) ki, görülmesinde yarar olacağını düşünüyorum.

Bu ikinci paragrafta genelde filmin öyküsünü ve merkezdeki macerayı anlatıyorum. Ancak Yanlış Zaman Yolcuları’nın feci şekilde anlamsız ve bütünlüksüz öyküsünü anlatmakta üstün bir beceriksizlik gösteren yönetmen ve yazarların bilinçli ya da bilinçsiz uyguladıkları ‘ortamı bulandırma’ yöntemini benimseyerek bu paragrafı var etmeye çalışacağım. Mahir’in çocukluk aşkı Aslı’nın (Canan Cemali) hazin hikayesi ve Mahir’in ne idüğü belirsiz kabusunun bir bileşimi olan, ancak kendi içinde hiçbir anlam ifade etmeyen yazım aşamasındaki romanın öyküsü, -tüm bunlar yetmiyormuş gibi- bir de yazarın yeni işe aldığı sekreterle yaşadığı pornografiye dönüşüveren aşk hikayesine bulanır. Ortaya sonuç olarak kimin neyi ne için yaptığı belli olmayan, yazarlar ve yönetmenin amacının anlaşılamadığı ve doğal olarak bunların anlatılmasında bir ‘anlam’ birliğine varılamadığı; sanat olsun diye abuk sabuk kostümlerle acayip mekanların içinde cirit atıldığı; entellektüellik olsun diye bol bol ilkokul seviyesinde zırva tartışmaların ortaya atıldığı; sinemayla uzaktan yakından ilgisi olmayan; gerçeğe en yakın, ve filmin en hak ettiği uzunluktaki tek açıklaması: saçmalık!

Böylesine ego tatmininden ibaret olan akla zarar bir ‘film’in yaratıcılarının, bir grup insanı aynı odaya toplama tenezzülüne bile çok sinirlendiğim için, zaten haddinden çok daha fazla vaktimi harcadığım yazımı burada kesiyorum. Bu ‘film’i bir sinema felaketinin boyutlarına kanaat getirmek için izleyebilir, hem gülebilir hem ağlayabilirsiniz...

Selin Sevinç