Yaz aylarında keyifle izlenebilecek hafif ve özgün bir durum komedi/dramı Aşk Manzaraları. Sinema dünyasında henüz kariyerlerinin başlarında olan yönetmen Ed Blum ve yazar Aschlin Ditta’nın bu küçük ve sempatik filmi, Londra’nın Hampstead Heath bölgesinde bir parkta çeşit çeşit çiftlerin farklı nedenlerden içlerine düştükleri piknik durumları, ve aralarında geçen sohbetlerden oluşuyor. Evli, yeni boşanmış, homoseksüel, yıllarca beraber oldukları eşlerini kaybetmiş, ilk randevularını yaşayan, yalnızlıklarını birbirlerine asılarak tedavi eden ve bir escort servisi nedeniyle bir araya gelmiş bu yedi çift Hampstead Heath tepelerinde geziniyor, sohbet ediyor, tartışıyor, flört ediyor, özlem gideriyor, durumlarıyla yüzleşiyor, kendilerini yeniden keşfediyorlar.

Her şeyden önce karakterlere ve diyaloglara dayalı olan filmdeki bütün çiftler tek bir mekanda bulunuyor; hatta arada patikaları kesişiyor, birbirlerini süzerek geçiyorlar, arka planda görünüp kayboluyorlar. İnsanların sürdürdükleri ilişkilerin çetrefilleri, gizemleri, komiklikleri, çıkmazları ve hüzünlerinin doldurduğu bir pazar keyfi havası birbirinden kopuk bu hikayeleri bağlayan ana tema. Hal böyle olunca bu minik film için, bol esprili diyaloglarının yanı sıra alt anlamlarda gizli hoşlukların, kimi düşündürücü, kimi nostaljik ve tamamı hayatından içinden, hepimizin empati kurabileceği anların kolajlandığı bir deneme diyebiliriz.

Sinematografi, kurgu, ışık gibi sinemasal alanlarda özel bir artistik stratejinin gözlenmediği bu filmin ne denli bağımsız durduğunu, arthouse sinemasının kategorik sınırlarına ne kadar sığındığını tahmin edersiniz. Belki Blum ve Ditta Aşk Manzaraları’nın alanını biraz daha geniş tutup filmi sadece bir hoş fikirler sinsilesi gibi işlemek ve lanse etmektense, benimsedikleri tematik sorumlulukları biraz daha uç noktalara taşıyabilirlerdi. Böyle bir film çok daha komik, absürd, belki zaman zaman karanlık ve şok edici olabilirdi. Böylece yüksek beklentili bir seyircinin kendisini sıradan insanların park gezintisinde basit diyaloglara kulak misafiri oluyormuş gibi hissetmesi önlenirdi. Böyle bir düşünce doğurmaya elverişli duruyor Aşk Manzaraları, ancak girdiği kabın şeklini bu denli rahat ve kayıtsız bir tavırla alabilmesini ben sevdim.

Ancak şunu da eklemeliyim. Başta yıllar sonra bir araya gelmiş yaşlı dulları canlandıran Eileen Atkins - Benjamin Whitrow çifti ve sevgilisi tarafından terkedilen asabi hatunu oynayan Sophie Okonedo olmak üzere birkaç oyunculukta teatrallik ve ezber kokan replikleri birbiri ardına dizme beceriksizliği sezdim. Çoğu sinemasal keyiften yoksun bırakıldığımız bu fazlasıyla yoğun odaklı filmde oyunculuk ve diyaloglar gibi varolan sayılı değerlerin daha özenli dikkate alınması gerekirdi.

Buna rağmen Aşk Manzaraları pek sevimli bir film. İlişkiler ve insanlık durumları üzerine kafa yormaktan zevk alan izleyici için hoş bir renk. Sıcak bir yaz gününde eğlenceli bir öğle kaçamağı.

Selin Sevinç