Ünlü İngiliz müzikali Mamma Mia!’nın beyazperde uyarlamasında İsveçli popüler müzik grubu ABBA’nın en sevilen şarkıları dünyaca ünlü yıldızlar tarafından seslendiriliyor. Filmde Meryl Streep, Pierce Brosnan, Colin Firth, Stellan Skarsgard, Amanda Seyfried, Julie Walters ve Christine Baranski oyunculuklarının yanında seslerini de konuşturuyor. Film, yıllardır başarıyla sahnelenen müzikalin ardından tahminlerin aksine sanat dünyasında kendine has bir yer edineceğe benziyor. Müzikal becerilerini de kusurlarını da avantaja çevirmeyi bilen, dram ve mizah güçlerini gösteren oyuncu kadrosu ve elbette her geçen on yılda tadına doyulmazlığı tekrar tekrar kanıtlanan ABBA şarkıları, Yunanistan manzaraları eşliğinde, müzik, dans, deniz, güneş, romans ve eğlence dolu bir şölene dönüşüyor.
Sophie (Amanda Seyfried) annesi Donna’nın (Meryl Streep) bir Yunan adasında işlettiği küçük bir otelde yaşayan 20 yaşında bir genç kızdır. Yaklaşmakta olan düğünü için hazırlıklar sürerken annesinin kendi yaşlarındayken tuttuğu günlüğünü keşfeder. Babasının kim olduğunu bilmeden büyüyen Sophie, günlükte annesinin kendisine hamile kaldığı yıl üç adamla beraber olduğunu görür. Düğününden önce köklerini öğrenmek isteyen Sophie, görür görmez gerçek babasını tanıyacağını umarak üç adamı da düğününe davet eder. Ancak Sophie için bu üç mükemmel baba adayı arasında karar vermek sandığından zor olacaktır. Donna bu sürpriz misafirleri nasıl karşılayacaktır? Büyük kararların alınacağı ve büyük heyecanların paylaşılacağı düğün şöleni başlar…
Aynı zamanda Mamma Mia!’nın tiyatro müzikalini de yönetmiş olan İngiliz tiyatro yönetmeni Phyllida Lloyd, ilk beyazperde deneyiminde elinde olan tüm silahları kullanmış. 70 ve 80’lerde liste başı olup her gece klübünü inleten, ancak kimsenin dinlediğini itiraf edemediği ABBA, şimdilerde kült statüsüne yükselmiş rekor kıran bir grup olarak yeni doğmuş bir ABBAmanya’nın tadını çıkarıyor. ABBA’dan nefret etmenin bile moda olduğu, her çalındığında istisnasız herkesin içinin kıpırdadığı günümüzde vizyona giren Mamma Mia!’nın en önemli başarısı grubun, o dönemin ve kültürün hem nabzını yakalayıp hem de bizzat bu kültürle, hatta müzikallerin bayatlığıyla bile dalga geçebilmesi, türünün tüm demode özelliklerini kendine malzeme edebilmesi.
Filmde şarkılar çok sık bir şekilde kurgulanmış. Filmin neredeyse tamamı aktörlerin şarkı söylediği ve dansettiği, birbirinden etkileyici büyüklü küçüklü koreografilerle dolu. Tam ‘yine mi!’ diyecekken şarkının neşesine, dansın coşkusuna kaptırıyoruz kendimizi. Filmdeki yıldızlardan, arka planda oynayan ve danseden Yunan oyuncu/dansçı kadrosuna kadar herkes zincirlerini kırıyor ve hayatlarının en güzel zamanını geçiriyor gibi görünüyor. Bunların başında elbette ne kadar çok yönlü, mütevazi ve yetenekli olduğunu bıkmadan usunmadan kanıtlayan Meryl Streep geliyor. Streep rolünün içinde hem kendisini oynuyor gibi bir rahatlık içinde, hem de aktris personasıyla beraber gelen alışılagelmiş her şeyi korkusuzca ve özgürce yırtıyor.
Julie Walters ve Christine Baranski şüphesiz filmin başlıca neşe ve komedi kaynakları. Meryl Streep’le yer aldıkları üçlü sahneleri filmin en komik anlarını oluşturuyor. Sophie rolünde Amanda Seyfried, parlak güzelliği, sevimliliği ve güçlü sesiyle muzurluk yaptığı sahnelerde olduğu kadar duygusal sahnelerde de başarılı. Filmin üç baba adayından Brosnan filmdeki en zayıf vokal performansı verse de eski-bondu şarkı söyleyip dansederken görmek keyif verici. Colin Firth yine mizah gücünü sergilerken Stellan Skarsgard da üstüne düşen özgür ruhlu rolün üstesinden rahatlıkla geliyor.
Mamma Mia! 80’li yıllarda gençliğini yaşamış insanlar için 60’lar çocuklarına Grease’in (Randal Kleiser, 1978) yaptığını yapıyor. Grease gibi Mamma Mia!’nın da yaydığı nostalji havası, bağlı olduğu jenerasyonun ötesine geçeceğe benziyor. ABBA severlerin –hatta sevmeyenlerin bile– bu duygu selini, eğlence rüzgarını ve müzik ve dans patlamasını kaçırmamalarını öneririm.
