Amerika’da gerçekleşmiş gerçek olaylardan perdeye aktarılmış Yalnız Kalpler’de bir çift, aşkı bulmak için gazetelere ilan veren zengin ve yalnız kadınlarla yazışıp, daha sonra kendilerini abla kardeş olarak tanıtarak dolandırırlar ve ya intiharlarına neden olurlar ya da bizzat öldürürler. Konusu ne kadar ilgi çekici ve gerilim damarı sağlam görünse de yazar ve yönetmen Todd Robinson’ın ellerinde fazlasıyla klişe ve sonuç olarak ruhsuz ve kupkuru bir film çıkmış ortaya.

 

Karısı intihar ederek ölmüş bir dedektifi oynayan John Travolta’nın şüpheli intiharları incelemesi ve kendi ilişkilerindeki sorunlarıyla örülmüş yan bir olay zinciri, ne yazık ki psikopat cinayetler işlemenin ötesinde geçmişlerine ve kişiliklerine dair açılımlar sağlanılmayan sapkın kahramanların öyküsüne boyut kazandırmaya yetmiyor. Ayrıca filme sözde bir mizah dozu getirecek James Gandolfini ve Scott Caan’ın ‘didişen polisler’ rutini de filmde bolca atmosfer ve dönem yaratmak için kullanılan diğer ‘polis filmi’ klişeleri arasında yerini alıyor. Filmin film noir bozması kostümleri, müzikleri ve sinematografisi de gram gerilim sağlayamayan kurgunun içinde eriyip gidiyor, değersizleşiyor.

Yalnız Kalpler vaad ettiği hiçbir arenada başarıyı yakalayamıyor: ne bir polisiye olarak ne de bir dram ya da romans olarak dikkat çekiyor. Salma Hayek’i femme fatale bir rolde izlemek isteyenler bile güçlü bir performanstansa aktrisi filmi popülarize etmek için kullanılmış bir araç olarak bulacaklar. Bunca emeğe ve gerçekten başarılı oyunculara yazık olmuş.

 

Selin Sevinç