Katalan yönetmen Isabel Coixet’in Amerika’da çektiği, Penelope Cruz, Ben Kingsley ve Dennis Hopper’ın başrollerinde oynadığı Aşkın Peşinde’de, yaşlanmakta olan ünlü bir profesörün bir öğrencisiyle yaşadığı aşk, büyük bir tutkuya dönüşüyor. Yaş farklarından dolayı çeşitli paranoyalara kapılan profesör, kendisini ihtiyarlamakta olan bedeni, arzuları ve korkuları arasında buluyor.

Aşkın Peşinde, yaşlı ve gencin, eski ve yeninin, sofistike ve tazenin, şüphe ve umudun dansettiği, edebi gücü yüksek, performansların etkili olduğu yakışıklı bir film. Korkulardan ve arzulardan hareketle pişmanlıkta buluşan bambaşka tarihlere ait iki ölümlü ruh, olgunlaşma hastalığının -olgunlaşmış olmanın ve olgunlaşma gereğinin- kurbanları. Biri yaşlılığın öğrettiği sevginin ve mutluluğun düşük görünen ihtimalinin gölgesinde, diğeri sevginin her şeye kadir olduğu hayalciliğinin peşinde olası bir mutluluğu itiyorlar.

Ne yazık ki finale geldiğimizde bu kısır aşk hikayesi, karakterlerin içinden gelen, kendileri için aldıkları kararlarla değil de dışsal bir faktörle bağlanıyor. Hayatın bu sert hali pasif iki karakterin yolunu çiziyor, pişmanlıkla ve hüzünle. Keşke bu kendine özgü karakterleri "eh ne yapalım" duygusundansa, ’doğru’ ya da ’yanlış’ bulabileceğimiz bir hareket çizgisinde gözlemleyebilseydik.

Aşkın Peşinde olgun ve edebi bir dram. Ben Kingsley’nin olağanüstü sesinin anlattığı iç dünya, herkesin bir şeyler alabileceği insancıllıkta ve zenginlikte. Zamansız sevmenin ve sevginin zaman tanımazlığının acıyla çakıştığı; gençliğin umut ve hülyasıyla delikanlı bir sabırsızlığın kölesi olunan; tam olgunlaşılan noktada ise genç olmak için çok geç olduğu, hayatın büyük ironisine dair şık bir çalışma... İyi seyirler...

Selin Sevinç