Bir Amerikalı liselilerin mezun olma, mezuniyet gecesine kimle gitme, mezun olduktan sonra ne yapma telaşı daha perdeye aktarılırken bol bol şarkılar söylenip danslar ediliyor. Son sınıf öğrencilerinin görünüşe göre yalnızca basket oynayarak ya da şarkı söyleyerek geçirdikleri son yıllarını noktalamak için hazırladıkları mezuniyet müzikali birlikte yapacakları son şey olacaktır. Bu arada gelecekleri ile ilgili kaygıları ve umutları da bir şekilde sahneye taşınır.

High School Musical 3, gerçeklerle çoğunlukla bağdaşmayan bir Amerikan rüyası sunuyor izleyenlere. Her şeyin ideal olduğu bir dünyada ufak tefek pürüzlerin de bir şarkı iki gülüşle çözüleceğine dair umutlar serpiştiriyor. Ancak sündürüldükçe sündürülen duygu patlamaları, sahte ilişkiler ve abartılı dostluk mesajları -zırt pırt hortlayan şarkılar bir yana- en pozitif gençlerin bile tüylerini diken diken edecek türden.

Gençlerin etliye sütlüye karışmadan pamuk gibi bir hayat süreceklerini düşünmek mümkün mü? Hatta gerekli mi? Böyle bir filmin gençleri uzun vadede otlaştırmaktan başka ne işe yarayabileceğini düşünmek gerekir. High School Musical 3 Hollywood’un tüccarlık kokan süslü imalatlarından başka bir şey değil. Hem daha gerçekçi hem daha derinlikli ve anlamlı bir lise filmi izlemek, gençliğin aslında nasıl bir şey olduğunu keşfetmek, gerçek sorunlarını duymak, ışıklarını görmek isteyenler 28 kasımda vizyona girecek olan Altın Palmiyeli Sınıf’ı izlemeli.

Selin Sevinç