En İyi Film Oscarı da dahil olmak üzere toplam 13 Oscar adaylığı bulunan David Fincher filmi Benjamin Button’ın Tuhaf Hikayesi, yaşlı bir bebek olarak doğup gittikçe gençleşen bir adamın olağandışı öyküsünü anlatıyor. Benjamin Button için zaman ters akıyor, her geçen gün gençleşip güçleniyor; yaşlıyken henüz bir çocuk zihnine sahip, bir çocuğa dönüştüğündeyse zihni bedeni için fazlasıyla olgun ve yorgun düşüyor. Bu yaşama çıkışsız bir aşk öyküsü ve birbirinden anlamlı karakterler sığıyor.

Senarist Eric Roth ve yönetmen Fincher bu enteresan yaşamı, farklı farklı arzuları ve umutlarıyla her biri Benjamin için olduğu kadar bizim için de birer renk olan çeşit çeşit ve benzersiz karakterlerle bezemişler. Ufak öykü parçacıkları, mini motifler, filme nakış gibi işlenmiş ince detaylar, film boyunca bize hiçbir şeyin mükemmel olmadığını, her şeyin gelip geçtiğini anlatıyor. Benjamin’in geri getirmek istediğimiz her şeyi tersten yaşayıp tam da bu fantazinin acılarını çekmesi, hepimize yaşamın değerini bilmemizi öğütlüyor.

Fincher elbette yine filmin tasarımında efekt teknolojilerini yoğunlukla ve kusursuzca kullanmış. Karakterlerin yalnızca yaşlandırılması değil, gençleştirilmesiyle ilgili de hem makyaj masasında hem de efekt masasında değerli emekler sarfedilmiş. Filmin tamamında, mekanlar ve setler perdeye büyük bir ustalıkla yansımış. Böyle mucizevi bir öykü için alınmış estetik kararlar, daha isabetli, daha iyi icra edilmiş olamazdı sanırım.

İzleyici için filmle ilgili birkaç hatırlatma yapmak gerekiyor: Film 166 dakika ve azimli bir sinema seyircisini zorlayabilecek kadar sindire sindire, ağır ağır ilerliyor. Öyle ki, Fincher öyküsünün sunduğu zenginlikleri mümkün olduğunca tadını çıkarta çıkarta işlemiş. Bu lezzetin keyfini çıkarmak için izleyicinin de sabırlı ve dayanıklı olması gerekebilir. Yaşamın her bir doyulmaz evresini özümsemek için çok anlamlı bir deneyim yaşayacaksınız. Kaçırmayın!

Selin Sevinç