Yılbaşı tatillerini ailelerinin yanında geçirmektense herkese yalan söyleyip Fiji’ye gitmeyi planlayan Brad ve Kate, aşırı sis nedeniyle bir yere kıpırdayamayınca boşanmış anne ve babalarını tek tek ziyaret etmek zorunda kalırlar. Evlenmeyi reddeden çift aile ziyaretleri sırasında birbirleri hakkında aslında ne kadar az şey bildiklerini, ilişkilerinin ne kadar zayıf temellere dayandığını anlarlar. Yavaş yavaş evililik ve çocuk sahibi olmak gibi önceden tamamen yabancı oldukları konseptler hayatlarına sızmaya başlar.

Hollywood sinemasının yeni yıl gibi birçok özel günü bahane ederek sağlamlaştırmak için elinden geleni yaptığı evlilik ve aile kurumu bu filmde de tam gaz teşvik ediliyor. Ailenin yüklediği sorumluluklara sırtını çevirip çoluk çocuğa karışıp zorunluluklara boğulacaklarına kendi hayatlarını yaşamayı seçen bir çift bile, birkaç bebek şakası ve parçalanmış aile dramı üzerinden ehlileştirilip gelecekte standard bir kutuya kapanmak üzere elden geçiriliyorlar. Sıcacık bir yeni yıl atmosferi de buna uyumlu bir fon oluşturuyor. Örnek mutluluk portrelerinin hepsinin boşanmış çiftler olması da bu hava içerisinde derhal bir yana bırakılıyor.

Bireyselliktense aynılaşmayı yayan, insanları kolay yönetilebilir küçük birimlere bölmek üzere çalışan kapitalist mentalitenin baş temsilcisi Amerikan sinemasının masumane görünümlü örneklerinden birisi Zoraki Tatil. Filmin, iyi performansların ve zaman zaman güldüren esprilerin arasında hala kendini dinleyip kendi istediği hayatı tutturabilecek bir izleyici için basit bir çerez olmasını diliyorum. İyi seyirler...

Not: Yine bu hafta vizyona giren Hayallerin Peşinde ne kadar konformizm karşıtıysa, bu film de o kadar yanlısı. İki filmi karşı karşıya getirmek enteresan olabilir.

Selin Sevinç