Selim Evci’nin ilk uzun metraj filmi İki Çizgi, yönetmen için katedilmesi gereken uzun ve zorlu yolların habercisi. Bozuk bir iletişimden kaynaklı sıkıntılı bir ilişki yaşayan bir çiftin çıktıkları seyahat süresince ilişkileriyle yüzleşmelerini konu alan film, bu klişe giriş enteresan bir renk kazanmadan sona eriyor.

Konusu itibariyle zaten öylesine tanıdıkken ele alınış itibariyle de tanıdıklık bir yana resmen bu tür filmlerin yerli ve yabancı versiyonlarının çok basit ve yanlış anlaşılmış bir kopyası olan film, bunca emek ve zamana yazık dedirttiriyor. Her bir lafı, karesi, oyunculuğu, montajı, ritmi, tonu, her şeyiyle taklitler ve klişeler yumağı olan İki Çizgi, Türk sinemasının yavaş yavaş yırtmaya başladığını düşündüğüm şu şiirsel, varoluşsal, bunalımlı, sanat filmi-perest ilişki filmleri saplantısının umuyorum son örneği olacak; düpedüz yol yordam bilmeyen bir sinemacılığın da elbette. Filmden kazanılabilecek tek bir şey göremiyorum.

Selin Sevinç