Renee Zellweger’in canlandırdığı Lucy Hill büyük şehirde büyük balıklar peşinde koşan bir iş kadınıyken Minnesota’daki bir fabrikanın sorumluluğunu alır. Görevi oraya gidip belli sayıda işçi çıkarmak, bu sayede fabrikayı şirketi için kar eden bir hale getirmektir. Ancak orada tanıştığı sendika temsilcisi Ted, Lucy için hem işinde hem de aşk hayatında sorunlar yaşatacaktır. Alıştığı yaşama son derece ters olan bu kasaba ve sakinleri Lucy’e bambaşka bir hayatın kapılarını açar.

 

Kasabanın Yenisi’nin öncelikle, beklendik ve bayatlamış bir romantik komedi formülünü ne kadar ezbere takip ettiğini söylemek gerekiyor. Bir kalıptan çıkarılmış gibi akan filmde ne zeka pırıltılı sürprizlere ne hakiki romantik anlara ne de kahkahalara yer var. Çok açık ve yazık ki, bugün bu denli ucuz ve heyecansız bir filmin vizyonda olmasının tek nedeni Zellweger’in oyuncu kadrosunda olması.

 

Daha da ileri gidersek filmin Amerikan çalışma/yaşama ideolojisine motamot uyum göstermesi de ayrıca rahatsız ediyor. İşverenlerinin aç gözlülüğü nedeniyle daha fazla kar için işlerinden olma tehlikesiyle karşı karşıya kalan koca bir kasabanın, hırslarla büyütülmüş kentli elçileri tarafından daha da fazla çalışıp, canavarı daha da fazla doyurmaya yönelik bir planla yönlendirilmesi tipik bir Amerikan yaşamı propagandasına işaret. İdealize edilmiş bir "eşek gibi çalışalım ki puding yapıp günlerimizi tüketebileceğimiz neşeli hayatlarımız olsun" yaşam tarzı için insanları koyunlaştıran bir psikolojik yozlaştırma örneği. Hem de klasik olarak, hafif, eğlencelik, çerez, romantik komedi kisvesi altında.

 

Bırakın filmden en ufak bir dünyevi zevk almayı, bu filmi ve bunun gibileri açık bir beyin uyuşturucu ve en nihayetinde topluma zararlı buluyorum. Mümkünse izlememek, izlenirse de farkında olmak ve protesto etmek gerekiyor.

 

Selin Sevinç