29. Uluslararası İstanbul Film Festivali’nde yol yarılandı. Heyecanla beklenen gala filmleri izleyiciyle teker teker buluşurken ulusal ve uluslararası yarışma filmleri de yavaş yavaş görücüye çıkmaya başladı.

Mürekkep Balığı ve Balina ve Kızkardeşim Evleniyor gibi kara komedileriyle festivallerde boy gösteren Noah Baumbach imzalı Greenberg haftanın çıtanın üstüne çıkan Akbank galalarındandı. Depresif bir eski-rockçının sorunlu hayatına eklenen genç bir kızla olan ilişkisi üzerine kurulu film, başrol oyuncusu Ben Stiller’dan olgun bir performans sergilerken, aynı zamanda Baumbach’ın üstü kapalı bir çekicilikle yansıttığı ‘modern dünyanın dertli insanları’ portrelerine de güzel bir örnek.

 

Todd Solondz imzalı bir diğer kara komedi Savaş Sırasında Yaşam ise daha dağınık ve tekdüze kalan bir film. Kalabalık bir ailenin her biri bambaşka sıkıntılarla boğuşan marjinal bireyleri üzerine eğilen mercek, ne yazık ki bütünlüklü bir aile dramedisi göstermektense, sarkık ve yorgun bir serzenişe tanıklık ediyor. Greenberg’in abartılı tiplerinin yanında çok daha az gerçekçi ve karikatür duran karakterler pek doyurucu bir film deneyimi yaşatmıyor.

 

Jim Jarmusch’un her zaman iple çekilen sinemasının son ürünü Kontrol Limitleri ise büsbütün bir hayal kırıklığı. İşi ve amacı belli olmayan bir adamın yasadışı olduğunu anladığımız birtakım faaliyetlerde bulunduğu, fazlasıyla üstü kapalı, ağır ve sessiz olan filmden tat almak için oldukça çaba harcamak gerekiyor. Jarmusch’un belki de en enigmatik ve iç sıkıcı filmi.

 

Uluslararası Yarışma bölümünden şimdiye kadar en iç ferahlatıcı yapım Nowhere Boy oldu. Bizi, John Lennon’ın yeniyetme bir genç olarak annesi ve teyzesi arasında bocaladığı, erkekliği ve müzisyenliğinin şekil almaya başladığı yıllara götüren film, Beatles’ın kuruluşuna ışık tutmasının dışında bir aile dramı olarak da çarpıcı. Bir genç adam ve onun dünyasını yaratan iki kadının öyküsü festivalin en etkileyici dramatik anlarını yaratıyor.

 

Yarışma bölümünün kayda değer filmlerinden biri de Tolstoy’un ölümünden önceki son yılını ona asistanlık eden genç bir adamın penceresinden anlatan Aşkın Son Mevsimi. Bu film de bir yazar ve siyasi kişilik olarak Tolstoy’u direkt olarak anlatmaktansa, ihtiyar bir adamın yarım asırlık eşiyle yaşadığı çatışma üzerinden tüm hayatı ve mesleğini adadığı doğrularını öne çıkarıyor. Son derece içten ve dokunaklı bir öykü.

 

Sıradışı bir sinema dili benimseyen Katalan yapım Orijinal Altyazılı ne yazık ki dayandığı estetik parlak fikrin sınırlarını aşamayarak beklentileri dolduracak denli orijinal olmayı başaramıyor.

 

Fransız-Amerikan ortak yapımı Gainsbourg, görünüşe göre sıradan müzikler tıngırdatan sevimsiz bir adamın içki ve sigara içip kadınlarla beraber olmasından ibaret hayatını derinleştirebilmekten aciz kalıyor.

 

Tsai Ming-Liang’in uçuk-absürd filmi Surat ise kaba saba, bağlantısız, manasız bir görüntüler seli.

 

Festivalin farklı seçkilerinden zevkle izlenebilecek filmler arasında en başta Akvaryum ve Amrika olmak üzere, Yuva, Bunny ve Boğa, Erkek Gibi Ölmek ve belgesellerden de Çöküş sayılabilir. Kaçınılması gereken filmler arasında ise Katliam, 36 Dağ Manzarası ve Boşluk yer alıyor.

 

Festivalin son haftasında iyi seyirler...

Film karesi: Nowhere Boy

 

Selin Sevinç