Körlüğe neden olan bulaşıcı bir hastalık bir grup insanı esir alır. Eski bir akıl hastanesinde karantinaya alınan grup zamanla yiyecek için birbirlerine işkence etmeye başlar. Aralarında hastalığa bağışıklık gösteren bir kadın yedi yabancıya kılavuzluk eder.

 

Tanrı Kent (2002) filmiyle tanınan Brezilyalı yönetmen Fernando Meirelles bu roman uyarlamasında da toplumsal hassasiyetlerini öne çıkarıyor. Ancak Körlük kendi ahlakçı mesajlarına boğulmuş neredeyse can çekişiyor. Kendisini ve zaten hiç de üstü kapalı olmayan söylemlerini fazlasıyla ciddiye almaktan, üstüne üstlük -ironik olarak- gerçekçilikten çok estetiğe eğilmekten filmin tadı her geçen dakika kaçıyor.

 

Körlük, amacından sapmış, fazla stilize ve dramatik gücü beklenildiğinden çok daha zayıf bir film. Sabırsızca diplere çöken bir bunaltının filmini izlemek kolay değil. Meraklılarına...

 

Selin Sevinç