Paramparça: Aşklar ve Köpekler (2000),
21 Gram (2003) ve
Babil (2006) gibi Inarritu filmlerinin senaristi Guillermo Arriaga’nın bu kez yönetmenliğe de soyunduğu filmi
Aşk Ateşi, yine çok öykülü ve kesişmeli yapısıyla ön plana çıkıyor.
Öykü, 16 yaşındaki Mariana’nın babasını aldattığından şüphe ettiği annesinden ailesini yıktığı için öç almaya giriştiği öyküsü, Gina’nın yaşadığı yasak aşk ilişkisi ve Sylvia adlı bir restoran işletmecisinin yıkıcı aşk hayatı ve yıllar sonra ortaya çıkan kızıyla ilişkisini anlatan üç parçada anlatılıyor. Bu farklı zaman dilimlerine ait öyküler arasındaki bağlar zamanla aydınlanıyor ve ortaya nedenleri, gerçekleri ve acılarıyla tek bir öykü çıkıyor.
Arriaga’nın yazdığı yukarıdaki başlıklardan
Babil hariç bu öykü kesişmelerinin ve zaman atlamalarının manasını çoğu zaman çözmek güçtür. Bir öykü neden bölünerek, kronolojisi değiştirilerek ya da alakasız görünen parçaları kolajlanarak anlatılır düşündürücüdür.
Aşk Ateşi gibi kendinden çok daha büyük anlamlara işaret etmek üzere bile yapılmamış bir film için Arriaga’nın, aslında gayet basit bir öyküyü neden bu şekilde ele aldığı tartışılabilir. Sanki sırf izleyiciyi şaşırtmak için bir yönü gösterirken başka yönlere saptırıp da sonradan olayları açıklığa kavuşturmak için -öyküye bir faydası olmadığı sürece- ortalığı bulandırmak biraz gereksiz bir efor gibi görünüyor.
Öte yandan Aşk Ateşi’nin öyküsü ve senaryosu zayıf değil. Parçaların ayrışması ve yeniden bir araya gelişi -amaç buysa- karakterler ve öykü üzerinde bir esrar yakalamak ve onları son noktada bütünleştirmek adına yerli yerinde. Ama ister istemez bu tekniğin bayatladığı ve izleyiciyi şaşırtmaktan da uzaklaştığını görememek garip. Kesişmelerden doğan suni bir dramdan çok özdeki drama eğilmek, bir şey çıkacaksa ordan çıkmasına çabalamak daha manalı bir uğraş gibi geliyor.
Aşk Ateşi yine de son zamanlarda vizyona giren dramlar arasında belli bir naifliği ve duygusallığı yakalamış kimi hoş anlarıyla insanı sürükleyebilen bir film. Charlize Theron, Kim Basinger ve genç oyuncu Jennifer Lawrence’ın performansları etkileyici.
Selin Sevinç