İki Osmanlı, padişah tarafından Amerikan başkanına bir elmas hediye etmek üzere görevlendirilirler. Ancak yolculukları sırasında önce kovboylar sonra da kızılderililer tarafından soyulurlar. Kellelerine mal olacağı için ülkelerine geri dönemeyen Türkler, kendilerini kovboylar dünyasında ayakta kalmaya çalışırken bulurlar. Bu sırada tanıştıkları Calemity’le beraber elmasın peşine düşerler.

 

Cem Yılmaz’ın yazıp Ömer Faruk Sorak’ın yönettiği son komedi macerası Yahşi Batı, bu kez "bir Osmanlı kovboylar diyarına düşerse ne olur" esprisinin peşinden vahşi batıda Türklerin hayatta kalma sürecini bir fıkralar geçidi gibi perdeye yansıtıyor. Vahşi batının vahşi batılığıyla Osmanlı’nın Osmanlılığının karşı karşıya geldiği birçok sahnede iki tarafın da klişe damarlarını yakalayan espriler elbette bolca. Elbette film tam Cem Yılmaz tarzında bol taklitli, aksanlı, küfürlü, kendi kendini deşifre etmeli, dalga geçmeli, yeri geldiğinde -ki bolca geliyor- cıvıtmalı, işin ucunu kaçırmalı...

 

Yahşi Batı’dan beklenilecek özellikler bunlar... Ama gişe hasılatı kaygısıyla paldır küldür yazılıp derme çatma çekilen Türk komedilerine göre çok daha etraflıca düşünülmüş bir olay örgüsü ve teknik/artistik kredilere sahip bir film en azından. Tabii ki bunca abartılı -benim deyişimle ‘fırtlak’- bir mizah anlayışının içinde tutarsızlık ve sevimsizlikler kaçınılmaz. Yine de, karakterlerin yavaş yavaş bir araya gelip bir ekip oluşturmaları ve bir maceraya atılmaları hissi, -mizah tercihi ne olursa olsun- bu tip filmlerin özünü iyi kavramışlığın bir göstergesi.

 

Yahşi Batı Cem Yılmaz komedi geleneğinin eğlenceli bir uzantısı. Yılmaz’ın yarattığı tiplemelere ve maceralara doyamayanlar burada da aradıklarını bulacaklardır. İyi seyirler...

 

Selin Sevinç